Oh nee, daar heb je hun weer!

Opvallend veel Nederlanders passeren onze reis. Nog opvallender is dat het reisschema, van ' avontuurlijk' Djoser tot ' gewoon' De Jong Intratours, vrijwel hetzelfde is. Blijkbaar kiezen alle reisorganisaties voor dezelfde toeristische trekpleisters. Zo kan het gebeuren dat je elke drie dagen 'spontaan' dezelfde mensen tegenkomt of jouw gids een heel mooi plekje weet, waar je vervolgens je landgenoten tegenkomt met hun gids.

Gelukkig hebben we nog een Lonely Planet mee om de Holanders te ontwijken.

Beautiful Borobudur

Hallo daar Hollanders,

Hier weer een teken van leven uit de tropen.

Alles goed hoor, en finaly een cafe gevonden waar de computers sneller zijn dan thuis dus chcek vooral de nieuwe plaatjes.

Tjsa, wat valt er te vertellen? Teveel en we gaan jullie niet spammen. In het kort: veel gedaan de laatste dagen en ook maar besloten het tempo iets te verlagen. Niet alleen valt er simpelweg te veel te zien en te doen, maar ook Niels had wat last van de muggenprikken en koorts.

Maar desondanks....vandaag een absoluut hoogtepuntje gepakt. Klokslag 5:45 ging de wekker en nog geen half uur later stonden we op dé toeristische trekpleister van Indonesie. Eigenlijk hebben we te maken met een replica want o o wat is er veel gerestaureerd. Prachtige plaatjes geschoten en daarna via wat tempelbezoekjes en een zilversmid aanbeland in Jojakarta. Eindelijk een stad waar het weliswaar druk is maar je niet van de uitlaatdampen wordt vergast en door massa's brommers van de sokken wordt gereden. Veel sightseeing gedaan, inwoners opnieuw massaal geinteresseerd in Niels (blijft grappig) en lekker gegeten.

De komende dagen de stad nader verkennen en wat tempels bezoeken. Ook de beroemde balletvoorstelling mag natuurlijk niet ontbreken.

Groetjes!

Paradijselijk Pangandaran...?

Hallo!

Het was de bedoeling alleen wat foto's te plaatsen maar dat gaat nog niet lukken; de gemiddelde upload tijd per foto bedraagt zo'n 10 minuten dus plaatjes houden jullie tegoed. Maar wat wil je dan ook? De stroom valt hier regelmatig uit, de PC's zijn van bouwjaar 1985 en tegen de muren van dit ' caf'e' van nog geen 12m2 lopen diverse hagedissen ongestoord hun behoefte te doen

Maar goed, de treinreis hebben we achter de rug. Tegen de hitte buiten zijn de eerste klas coupe's van airco voorzien. Die zetten ze vervolgens zo laag dat menig passagier (vooral de Hollanders) vervolgens een dekentje huurt om het weer warm te krijgen. Slimme jongens die Javanen.

De Hollanders keken wat vreemd op toen wij in niemandsdorp Banjar uitstapten maar na een uurtje rijdenzagen we voor het eerst tijdens de vakantie strand. Jawel!

Het dorp is enkele jaren geleden getroffen door een tsunami en dat is goed te zien. Veel restanten van huizen en hutjes, en 'The Beach'doet wat rommeling aan, ondanks de aanprijzingen uit de Lonely Planet. Opmerkelijk: het stadje kent een heuze stadspoort dus...eerst betalen, dan mag je binnenkomen. Ja, dat voelt echt als welkom zijn hier.

Maareerlijk is eerlijk, het is goed toeven hier hoor. Vriendelijke mensen, lekker eten voor een prikkieen na een 'tourist-trip' van vandaag veel gezien enbewonderd. En na de hectiek van de steden wel een verademing gewoon buiten te kunnen lopen 's avonds. Tevens kennis gemaakt met de eerste tropische regenbui en eindelijk, eindelijk de hardloopschoenen van het strand laten proeven.

Minpuntje zijn de vele muggen; Niels heeft vannacht bezoek gehad en zit heeeelemaal onder. Lokale zalfjes en smeerseltjes er bijgehaald...hopen dat hij er morgen weer bovenop is.

Afijn, genoeg zo ver. Morgen lange afstand te overbruggen en op zoek naar een echt café.

Bandung deel 2

Hallo allemaal,

Hier een berichtje van de andere hand (Borgh). Tjee, waar moet ik beginnen.

Wat een ongeloofelijke indrukken. De prikkels, de beelden, de grens tussen arm en rijk (jij hebt een mooi huis en auto, je buurman heeft letterlijk niets) en vooral ook de geuren. Kleuren niet echt alles is tot nu toe best sober en grijs. Misschien komt dit nog later op onze reis.

Het heeft wel een paar dagen geduurd voor ik weer met beide voeten op de aarde stond, maar het is al met al genomen in een woord fantastisch!

Paul en in genieten met volle teugen, maar het programma wat van te voren (per dag) was bedacht is ingekort tot 1 a 2 dingen en niet meer. Dit vanwege de warmte (is goed te doen trouwens) en het feit dat Niels dit niet trekt (en wij zelf ook niet, haha)

Niels doet het echt super goed! Hij is vrolijk, blij, hij geniet van alle indrukken, is nieuwsgierig en veel mensen willen met hem op de foto. Het liefst met hun eigen kind ernaast. Blijkbaar is een blank jongentje uit Europa met blauwe ogen nog een bezienswaardigheid?! Maar wij kwamen toch voor hen?

Afijn, in Bandung in het hotel een andere kamer genomen, want na een slapeloze nacht (Niels knorde gewoon door) en ogen op steeltjes

de volgende ochtend (we werden wakker gehouden door continu verkeer voor de deur en om 0400 kwam daar nog een gebed door de straten doorheen).

Vandaag (Bandung) hebben wij in de ochtend een bezoek gebracht aan het Natural Park of Tangkuban Parahu Mount en zij toen naar beneden gelopen naar de Domas Crater (actieve vulkaan). Niels helemaal happy want er stond een vulkaan te bekijken op het programma. Eenmaal aangekomen (als een echte Diego)vroeg Niels wie er een ' scheetje'

had gelaten, want Zwafel ruikt naar rotten eieren. Heerlijk gelopen in het echte 'oerwoud'.

Na de lunch nog een bezoekje gebracht an de Ciater Spa Resort en daar heerlijk gedobberd in het Spra-water wat opgewarmd wordt door de nabijliggende vulkaan.

Vanavond maken wij ons op voor een treinreis die morgen om 0700 gaat starten om ons avontuur verder te vervolgen.

Geef Uggly en de drie vissen een dikke kus en voor alle mensen die aankomende week vertrekken richting Spanje, weekje weg met zus etc. Ook heel erg veel plezier.

Liefs, Ingeborgh en de mannen.

Cultuuromslag

Zowaar een plekje gevonden om de foto's van de camera te halen...volgende keer een smartphone met usb aansluiting aanschaffen

De eerste indrukken?

- het verkeer is dus een ratjetoe. Iedereen klooit maar wat aan, maar ondanks het links- en rechts in halen - al dan niet via de vluchtstrook - , zwaar bumperkleven, 40 over de snelweg, elkaar geen centimeter ruimte geven, vooral door rood licht rijden, is de gemiddelde Javaan niet agressief. Echt niet. Het lijkt wel alsof men accepteert dat auto's met meer PK gewoon harder gaan en je je zeker niet moet opwinden. Onze chauffeur moet lachen om de vele oooh's en aaah's die wij uitkramen als hij bergop tergend langzaam inhaalt en er vervolgens drie auto's tegelijk samen naast elkaar naast beneden komen....tot nu toe gaat het goed.

- overal rotzooi. Java is een prachtig eiland, maar prullebakken kennen ze niet. Gevolg is dat werkelijk overal afval ligt...om moedeloos van te worden.

- fooien. Iedereen geeft iedereen fooien om iedere poep-en-een-scheet. Even helpen uitparkeren? Dat is dan 1.000 roepia. Jouw parkeerplekje afstaan, dat kostje je 1.500 roepia. Helpen met het verkeer tegenhouden zodat jij kunt oversteken? Doe mij maar 500 roepia. Rara jongens, die Javanen.

Morgen meer uit Bandung...

PS. Vanavond twee fietsende tuc-tuc's genomenom een Lonely Planet cafe te bezoeken. Foute boel! Ze wisten werkelijk niet waar het was en besloten na 15 minuten zwaar doortrappen vervolgens tegen het verkeer in terug te fietsen. Ken je dat? Drie rijbanen koplampen en massa's brommers tegemoet. Ik heb mijn portie dead-wishes wel gehad. Na 200 meter snel uitgestapt en dan maar te voet verder...Niels vond het wel grappig

Alive and kicking

OK, het kost je 14 uur vliegen, 3 uur wachten en wat slaapgebrek maar dan zit je ook op Java -;) Na een vermoeiende reis gisteren in knotsgek Jakarta beland. Amsterdam is er een dorpje bij en ons fileleed valt werkelijk in het niets bij de taferelen in deze stad. Na enkele uren bijslapen avonds in een tuc-tuc ingestapt richting down-town en dat is een heuse kermisattractie met gevaar voor eigen leven. Geen stoplichten, geen regels, veel toeteren en zorgen dat je niet geraakt wordt,hahaha. Vanochtend vroeg vertrokken uit smogstad No 1 - zeker niet klimaatneutraal - en beland in zwoel en groen Bogor. Botanische tuinen bezocht waar je de `gidsen` van je af moet wimpelen en heerlijk geluncht voor 6,- euro. Op terrein van guesthouse nog even plons genomen, en vroeg erin want morgen wacht een ochtendwandelingdoor de rijstvelden. Fotos laten nog even wachten, eerst op zoek naar PC.

Ready for take-off

Yep, onze reis is nu echt gestart!

We vliegen later vandaag om 12:00 met vlucht MH0017 vanuit Amsterdam naar Kuala Lumpur om vervolgens na een pitstop van twee uur door te vliegen naar Jakarta. De zitplaatsen in de ‘Jumbo Jet' zijn dankzij Internet vooraf al gereserveerd en we zijn benieuwd of de positieve reviews van onze vliegmaatschappij echt kloppen. Natuurlijk doen we een poging wat foto's in de cockpit te schieten en als we kunnen je zien, zwaaien we natuurlijk terug.

Klein aandachtspuntje zal het tijdschema zijn; eenmaal aangekomen na een slordige 10.245 kilometer op de plaats van bestemming is het 9:00 in de ochtend, maar zal de geest nog denken dat het 3:00 is. Dat wordt lachen.

Tot ziens allemaal!

De koffers zijn gepakt!

Nog even en het is zover,hetavontuur van de familie Olij gaat beginnen!

Erg spannend, maar ook heel erg lang naar uit gekeken.

De 'kriebels' beginnen toe te slaan nu de koffers zijn ingepakt, drie stuks in totaal en de handbagage langzaam 'volloopt'.

De verzorging van onze poes Uggly is rond, zij zal vier weken lang in 'de watten' worden gelegd door buurvrouwen, tante en oma.

De vissen (Bliksem 1, Bliksem 2 en Takel) zijn sinds vandaag uit logeren bij tante en oom, bij vertrek zwommen ze nog wat dronken in de bak rond van de autorit, maar ook dat komt vast wel goed.

Vanmiddag nam de oom (docent op een vmbo-school) van Niels een Indonesie-test bij Niels af (vmbo-niveau, haha) en met een beetje hulp van zijn ouders was hij geslaagd.

Afspraken rondom vertrek en uitzwaaaien op Schiplhol zijn gemaakt. Helaas kan mijn moeder er niet bijzijn, dit omdat zij nog in het ziekenhuis verblijft, maar het is niet anders.

Misschien kan zij erbij zijn als wij weer retour komen? Wie zal het zeggen.

Het wordt een droomvakantie, een vakantie om het leven te vieren, te vieren dat ik een geweldige vent heb getrouwd en een geschenk uit de hemel van een zoon heb. En dat wordt bezegeld met deze reis, het jaar waarin wij (alweer) 5 jaar zijn getrouwd...

Ik wens jullie veel mee-lees/reis plezier op onze reis.

Groetjes en tot snel, Ingeborgh.