Pertamina

Het leven is hier zo simpel; geen witte pompen, geen Esso, Shell of BP maar gewoon staatsbedrijf nr. 1 : Pertamina. Je vindt ze overal en ook als WC stop goed te gebruiken. De prijs voor een litertje loodvrij? 4500 roepies, zeg maar 40 cent. U zegt? Inderdaad, 40 cent! Ik zeg volgooien met een zeer brede glimlach.

Toppertje

Dit is hem. Een absoluut verkoopknaller is de Toyota Avanza. Kennen we die? Hoe dan ook, je ziet ze overal en hebben vaak de rijstijl van een Golf, nou dan weet je wel. Over Europese autos gesproken, die vindt je hier vrijwel niet. Geen Astra, Focus of 306 om over Italiaanse of Spaanse exemplaren maar helemaal te zwijgen. OK, toegegeven, twee BMWs en drie Mercesdessen geteld maar het zijn toch vooral de Japan ers en Koereanen die hier de dienst uitmaken.

King of the road

Het blijft soms peentjes zweten op de snelweg. Met name de grote bussen die tussen de steden rijden maken er een potje van. Rijd je netjes in colonne achter een vrachtwagen, dan presteren deze boys het gewoon blind in te halen en eventuele tegenliggers gewoon te dwingen de zijberm te kiezen.

Het exemplaar gisteren ging voor de hoofdrol in Wegmisbruikers; hij presteerde het links (!) in te halen, daar waar dus geen weg meer is, en de aldaar aanwezige miezerige brommertjes weg te drukken om na vier voertuigen gewoon weer in te voegen.

Onze chauffeur bleef stoicijns en sprak de wijze woorden; 'must finish on time..king of the road'.

Jaja...zo lust ik ze ook.

Bibberen op de Bromo

Wat een supertochtje vandaag. Een uitstapje dat zeker de moeite waard is, is het rondje Bromo. Om klokslag 3:30 stapten we in een aftandse Jeep die ons - luidbrullend en niersteenverslindend - in 45 minuten naar de top bracht om aldaar de zon te zien opkomen. Het was maar goed dat het aardedonker was, want de combinatie van rijstijl en afgronden maakte ons licht nerveus. Op de top stond het zwart van toeristen die zo rond zes uur in colonne weer afdaalden richting de krater. Aangezien Niels half brak was besloten we eenmaal aangekomen de laatste kilometers te paard af te leggen en stonden we binnen 15 minuten aan de voet van de krater. Uiteindelijk waren er nog circa 100 treden tev bewandelen om het gapende, rokende gat te bewonderen. Om klokslag half negen zaten we aan het ontbijt met een ervaring en 150 foto en filmpjes rijker.

Bergop richting Bromo

Eerlijk is eerlijk, we worden wat moe. Gisteren maar liefst 12 uur in de auto gezeten. De gemiddelde snelheid op de Indonesian Highway ligt op 40 km/uur dus pas tegen 21:30 bereikten we Malang. Vandaag door naar de beroemde berg Bromo, die we morgen met zonsopgang gaan bewonderen. Dat betekent wel om 03:00 je bed uit en met de Jeep verder de bergen in. Natuurlijk wordt het volop fotos schieten en hopenlijk vinden we een plek om wat beelden te delen. We zijn al lang blij dat we hier op 2.200 meter bereik hebben. -;) Afijn, het is nu 19:30, we duiken ons bed in. Liefs em groetjes vanaf een warm en regenachtige berg!

Luieren in Losarri

Wauw! Dat is de eerste reactie als je de kleine koffie plantage (22hec) in Losarri betreedt. Van oorsprong Nederlands, nu in handen van een lokale investeerder. Na dagen van drukte en reizen eindelijk een dag luieren in een van de 22 huisjes die werkelijk van alle gemakken zijn voorzien maar toch een heel traditionele uitstraling hebben. Het zwembad steelt de show, het uitzicht op de vulkaan romantisch en vervaarlijk tegelijk, en de koffie hier is om te zoenen. Minpuntje zijn de vele unidentified flying insects. -;) Mijn god, wat worden die beesten groot en inslapen kan pas als de kamer voor de zoveelste keer is geinspecteerd.

What's for diner?

Je kunt natuurlijk iedere dag in het hotel eten, maar a.) is dat aan de prijzige kant b.) is het doodsaai en c.) kom je de echte Javaan niet tegen. Langs vrijwel alle straten staan karren met eten maar het risico op onhygienisch eten is te groot, zeker voor onze kleuter. Soms kom je een tentje tegen wat je wel aandurft en dat vrijwel altijd goed uit pakt. Lekker eten voor een kleine prijs. Natuurlijk moet je de binnentemperatuur van 30 graden, de spicy kruiden, het zweet over voorhoofd en rug, de dampen in je kleren en de ietwat vervuilde WC voor lief nemen, maar het is écht lekker en daar gaat het toch om. Koken kunnen ze hierals de beste.

Feel like a moviestar!

Tijdens ons bezoek aan de tempel van de sultan vandaag ging het publiek pas echt los. Niet zozeer van deze lokale attractie maar van dat hollandse jongetje, dat overigens met een verkeerd been uit bed was gestapt. Hysterie alom en iedereen bleef vragen om een foto of een aai over de bol. We gaan vanaf nu fooi vragen!